devil's trill*

you want...

.

.

.

american girl

.

.

.

or

.

.

.

italian girl??

.

.

.

ลองลงสีแบบจริงจังดู (นี่คือจริงจังแล้ว?? (หัวเราะ)) ยังไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หรอกค่ะ (= =)

เพิ่งรู้ว่าวาดสาวๆบิกินี่แล้วมันสนุก
แต่ก็ใช้เวลาลงสีหลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน ยากจังน้า...

วาดแบบมาจากกราเวียร์ไอดอลน่ะค่ะ
ต้นแบบของอเมริกันเกิร์ล จำชื่อนางแบบไม่ได้ (= =)
รูปนี้เราลอกโพสเค้ามาแก้นิดหน่อย แล้วก็วาดหน้ากับทรงผมเอง

ส่วนอิตาเลียนเกิร์ล ลอกโพสมาจาก irie saaya ค่ะ (จำได้เพราะน้องคนนี้หน้าแปลกดี)
รูปนี้แก้แค่ผมข้างหน้าเพราะวาดผมเสยไม่เป็น ที่เหลือน่าจะเหมือนเดิมหมดล่ะมั้ง

พอมาดูเทียบกันแล้วรู้สึกว่าอเมริกันจะหุ่นดีกว่า หรือเป็นที่โพสก็ไม่รู้แฮะ
แต่ saaya ที่เป็นต้นแบบอิตาเลียนก็ผ๊อมมมมมมผอมมมมมมม สาบานได้ว่าเราแก้ให้อ้วนขึ้นแล้ว

ตอนแรก ที่วาดอเมริกันจะลงแค่สีบิกินี่ ไปๆมาๆก็ลงสีตากับสีผม สุดท้ายก็..เอาวะ ลงให้หมดเลย!!
แต่ดูเป็นอเมริกันเกิร์ลที่เจแปนนีสมากกกกกกกก ทั้งหน้าตา ทรงผม และโดยเฉพาะเล็บ...

ps* แปะใส่เอนทรีนี้เลยละกัน พอดีค้นของแล้วเจองานเก่าๆตอนที่ยังติวที่อาร์ทสตูดิโออยู่

งานหม้อไห งานแรกที่คนเรียนดรอว์อิ้งทุกคนต้องเจอ (ของจริงไม่เบี้ยวนะ เราถ่ายมาเบี้ยวเอง)
ตอนเรียนเราก็ได้วาดแต่หม้อไห กาน้ำอวกาศ กระถาง อะไรพวกเนี้ย
ชอบวาดผ้านะ วาดผ้าแล้วงานดูไฮโซ แม้ว่าที่จริงจะเน่าก็ตาม (หัวเราะ)

ขวดสี..ที่ฝ้ายเรียกว่าขวดน้ำพริกแม่ประนอม (ย้ำอีกทีว่าของจริงไม่เบี้ยวววววว)
อันนี้เป็นงานที่เราวาดชิ้นสุดท้ายก่อนจะเลิกเรียนไป
หลังงานนี้เป็นงานหมวกโดนัลด์ดั๊ก ซึ่งเรารู้สึกดีมากที่ไม่ต้องวาดมัน (หัวเราะ)
แต่เสียดายเหมือนกันนะ...ถ้ามีเวลาว่างพอก็อยากจะเรียนต่ออยู่หรอก

ที่เป็นงานจริงจังก็แค่สองอันนี้แหละค่ะ ที่เหลือหายไปไหนหมดแล้วไม่รู้