อย่าตัดสินด้วยตา..จงใช้ใจ*
posted on 06 Jun 2009 20:16 by yvesnoir in story-tellingตอนที่ไปรับน้องของคณะ มีกิจกรรมหนึ่งที่เราชอบมาก เป็นซุ้มของพี่บัณฑิต พี่จะให้ทุกคนหลับตา แล้วก็จะมีคนจูงน้องไปเป็นคู่ๆ ให้คู่ที่พี่จับให้คุยกันเรื่องอะไรก็ได้โดยที่ยังปิดตาอยู่
แล้วเราได้เรียนรู้อะไร??
บาง ครั้งเราก็มองใครบางคนแต่ภายนอก มองว่าคนนี้แต่งหน้าจัด ต้องแรดและนิสัยไม่ดีชัวร์ หรือมองว่าคนนั้นเนิร์ด สงสัยเป็นคนเห็นแก่ตัว งกความรู้ ไม่น่าคบ หรือมองว่าคนนั้นคนนี้ไม่สวย เพื่อนของฉันต้องเป็นคนหน้าตาดีเท่านั้น หรือยิ่งไปกว่านั้น เราก็มีวลีที่ว่า「แค่มองหน้าก็ไม่ถูกชะตาแล้ว」 เมื่อเราตัดสินเขาจากภายนอกไปแล้ว ในใจก็เกิดอคติว่าฉันไม่อยากคบหาสมาคมกับคนคนนี้ เพราะรูปลักษณ์ภายนอกของเขาไม่ถูกใจฉัน
การให้ปิดตาคุยกัน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร รูปร่างหน้าตาแบบไหน จึงเป็นการใช้ใจสัมผัสความคิดของอีกฝ่ายโดยตรง ไม่มีสิ่งปรุงแต่งภายนอกมาหลอกลวงให้เราไขว้เขวหรือเกิดอคติขึ้นก่อน
กิจกรรม ของพี่บัณฑิตอันนี้สอนให้เราตัดอคติที่เกิดขึ้นจากประสาทสัมผัสทางตา ถึงในชีวิตประจำวันเราจะไม่ได้ปิดตาไปทำความรู้จักกับใครก็ตาม อย่างน้อยที่สุด..แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นคนที่เราไม่ชอบหน้า ก็ขอให้ลองพูดคุยทำความเข้าใจความคิดของเขาสักเล็กน้อย บางทีเราก็อาจจะได้เพื่อนใหม่ที่พูดคุยกันถูกคอเพิ่มมาอีกคนก็เป็นได้
ps* แต่บางคนที่ปิดตาคุยกันแล้วเกลียดกันไปเลยก็มีนะ บางสถานการณ์มันก็ต้องมีการยอมรับความคิดเห็นของอีกฝ่ายและปรับความเข้าใจกันบ้าง
ps2* แต่บางคนมัันก็ไม่รู้จักยอมรับความเห็นคนอื่นอยู่ดีนั่นแหละ (หัวเราะ)
ps3* ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยกันรดน้ำต้นไม้ค่า~ (≧ω≦)






แต่ก็น่าลองเนอะ
แค่มองหน้าไม่ถูกชะตา ก็ไม่อยากจะสมาคมด้วย แหะๆ
แต่ตอนนี้พยายามเปลี่ยนนิสัยตรงนี้อยู่ค่ะ ^^
#1 By ::SaTaN:: on 2009-06-06 20:24